Co warto zwiedzić w Strasburgu?
Najbardziej podziwiane zabytki w katedrze znajdują się w południowym transepcie. Pierwszy z nich to smukła trójdzielna kolumna zwana kolumną aniołów , zdobiona jednymi z najwdzięczniejszych i najbardziej pełnych wyrazu rzeźb posągowych w XIII w. Drugi to olbrzymi i niezwykle skomplikowany zegar astrologiczny zbudowany w 1838 r. przez Schwilgué ze Strasburga: z niezwykłą punktualnością wybija południe o wpół do pierwszej czas strasburski jest bowiem przesunięty o pół godziny. Uderzenia dzwonu wybija Śmierć, a w górze zegara Chrystus udziela błogosławieństwa przechodzącym kolejno przed jego oczyma Apostołom. Gdy przechodzi czwarty, ósmy i dwunasty z nich, pieje kogut. Doskonała rozrywka, lecz o tej porze trzeba płacić za wstęp, co ma jednak tę zaletę, że jest wtedy mniej ludzi. Katedra ma także polski akcent: w 1725 r. odbył się w niej ślub Marii, córki Stanisława Leszczyńskiego z Ludwikiem XV. Na południe od katedry, pomiędzy wysadzanym drzewami place du Château i rzeką, skupiona jest większość muzeów w Strasburgu. Godziny otwarcia są takie same dla wszystkich. Do place du Château zaraz obok katedry przylegają od wschodu i południa Lycée Fustel i Palais Rohan. Obie budowle pochodzą z XVIII w., a ta druga została zaprojektowana dla niezwykle wpływowej rodziny Rohan, z której wywodziło się wielu kardynałów. W Palais Rohan są trzy muzea: Rzemiosła Artystycznego, Sztuk Pięknych i Archeologii. Sale pałacowe nie są zbyt interesujące: wielkie, pełne przepychu i ostentacyjne. Z trzech kolekcji wyróżnia się jedynie rzemiosło artystyczne, z XVIII-wiecznymi piecami fajansowymi dzieła miejscowego rzemieślnika Paula Hannonga. W sąsiednim Muzeum Katedralnym mieszczą się oryginalne rzeźby, które niegdyś zdobiły świątynię od zewnątrz, lecz zostały uszkodzone podczas Rewolucji i zastąpione w czasach współczesnych kopiami obie grupy rzeźb warto obejrzeć. Są tu też inne skarby sztuki: witraże z pierwotnej katedry romańskiej, XI-wieczny Chrystus ponoć najstarszy wizerunek postaci ludzkiej na witrażu, oryginalne projekty posągów na papirusie, wykonane niebywale szczegółowo aż po zróżnicowany wyraz twarzy poszczególnych postaci. W kolejnym budynku mieści się Muzeum Sztuki Współczesnej ze wspaniałą ekspozycją stałą, obejmującą dzieła takich artystów jak Monet, Picasso, Klimt, Ernst, Klee oraz dadaista z Alzacji Hans Arp i jego żona, szwajcarska nadrealistka Sophie Taeuber. Ze względu na ograniczoną przestrzeń wystawową w danym okresie można oglądać tylko część zbiorów. Problem ten powinien zniknąć w 1994 r., kiedy muzeum przeniesie się do nowej siedziby po drugiej stronie La Petite France. Na Placu targ prosiaków, w zabytkowym budynku wielkiej rzeźni mieści się Muzeum Historyczne .Poświęcone jest głównie dziejom miasta, lecz na górze znajduje się także zaskakująca w tym miejscu kolekcja mechanicznych zabawek. Nienajgorsze jest także Muzeum Alzacji w tradycyjnym domu po drugiej Kruczy most, z malowanymi meblami i innymi lokalnymi zabytkami. Kawałek drogi stąd w górę rzeki znajduje się Pont St-Martin, od którego zaczyna się dzielnica zwana Mała Francja.