Zwiedzamy Europę

Udając się w podróż po Grecji warto posiadać także elementarną wiedzę na temat obyczajów jakie tutaj panują, tym bardziej, że mogą mieć one bardzo duży wpływ na nasze zadowolenie z urlopu. Panie podróżujące samotnie po Grecji nie pozostaną długo bez męskiego towarzystwa. Troszczą się o to hamaki (co przetłumaczone dosłownie znaczy „harpuny"). Szykownie ubrani, ze złotym łańcuchem na wpół odsłoniętej klatce piersiowej, potrafią nawiązywać rozmowę w paru językach. Można ich spotkać przede wszystkim w centrach turystycznych, a wielu z nich to kelnerzy i handlarze pamiątkami. Aby uratować ich reputację, trzeba stwierdzić, że zależy im nie tylko na możliwie dużej „liczbie trafień": Niejeden kamdki został prawowitym mężem poznanej cudzoziemki. Starsi mężczyźni w Grecji noszą stale przy sobie komboloi, sznury koralików podobne do różańca, które jednak nie mają znaczenia religijnego, lecz służą wyłącznie do zajęcia rąk. Grecy przejęli prawdopodobnie ten zwyczaj od wyznawców islamu, noszących koraliki modlitewne. Od tego jednak momentu każda forma prezentacji musiała mieć swoje teologiczne znaczenie i uzasadnienie, a tym samym ściśle odpowiadać przepisom dotyczącym malowania ikon, co przestrzegane jest do dzisiaj. Uwagę turystów przyciągają liczne małe kaplice, wyglądające nieco inaczej niż w Europie Środkowej. Zazwyczaj są zwieńczone kopulami, a ich wnętrza są bogato wyposażone. W przeciwieństwie do kościołów rzymskokatolickich, w kościołach prawosławnych nie ma figur świętych, konfesjonałów- naczyń ze święconą wodą. W całej Grecji spotyka się prawosławnych duchownych w długich ciemnych szatach, z bujnymi brodami oraz nakryciami głowy, spod których wystaje krótszy lub dłuższy warkocz. Duchowni prawosławni mogą zawierać małżeństwa przed święceniami kapłańskimi i zazwyczaj mają własne rodziny. Są opłacani przez państwo. Nabożeństwa prawosławne trwają często ponad dwie godziny. Tylko nieliczni wierni, przybywający do kościoła, zostają do końca ceremonii. Stale ktoś wchodzi i wychodzi, wielu ucina sobie w trakcie nabożeństwa krótkie pogawędki ze znajomymi. Kazania nie są praktykowane - główną treścią nabożeństwa jest odśpiewanie przez kapłana i kilka osób świeckich zmieniającej się co dnia liturgii. Nie ma śpiewników dla wiernych. Zewnętrzne różnice między prawosławiem a innymi odłamami chrześcijaństwa widoczne są także w sposobie czynienia znaku krzyża. Prawosławny chrześcijanin czyni znak krzyża tylko trzema palcami: po jednym ku czci Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego. Prawosławni chrześcijanie nie uznają papieża jako zwierzchnika Kościoła chrześcijańskiego. Czują się mocno związani z apostołami i pierwszymi chrześcijanami, ponieważ ich podstawy wiary wywodzą się z prachrześcijaństwa i nie zmieniły się od IX w. Dzieło ewangelickich reformatorów i dogmaty ogłaszane przez papieży. Poza Tracją, gdzie dominuje silna mniejszość islamska, prawie wszyscy Grecy deklarują swą przynależność do prawosławnego kościoła chrześcijańskiego. Warto o tym pamiętać.