Włoski renesans a miasto dzisiaj

Włochy to przede wszystkim państwo posiadające jedną z najciekawszych historii, spośród państw Europy. Starożytność, konflikty papiesko- cesarskie nadawały nowego kształtu całemu biegowi rzymskiej, a później włoskiej historii. Walka cesarstwa z papiestwem była dla Włochów okresem odrodzenia uczuć narodowych i otworzyła perspektywy uwolnienia się od cesarstwa. Miasta środkowych i północnych Włoch osiągnęły w XIII wieku bardzo wysoki poziom rozwoju gospodarczy przede wszystkim związany z rozwojem handlu i rzemiosła. Nowe a zarazem bogate mieszczaństwo znacznie osłabiło pozycję feudalów i doprowadziło do rządów signorii, czyli rządów, które polegały na rządach rad miejskich, które reprezentowały patrycjuszy. Przechodząc niektórymi uliczkami zwłaszcza Rzymu i Neapolu nie sposób odnieść wrażenia, że czuje się echo historii tamtego okresu, przede wszystkim jest to widoczne z samym ułożeniu ulic jak i architektonice samego miasta. Bo to przecież w ten sposób powstawały możne, a przede wszystkim niewielkie terytorialnie państwa, które albo pozostawały rządzonymi przez signorie republikami albo przekształciły się w państwa o ustroju przypominającym swymi podstawowymi zasadami monarchię. W okresie wielkiej schizmy zachodniej i niewoli awiniońskiej ruch narodowy Włochów z natury rzeczy nie miał następstwa antypapieskiego. Przeciwnie- Rzym opuszczony przez Stolicę Apostolską wydawał się pusty i upadły. Słynne hasło, które mówiło o wyzwolonym Rzymie miało wyraźnie charakter antyfrancuski. Gdy papież wrócił do Rzymu , miasto rozbudowało się, wypiękniało, wzbogaciło się. Papieże zostawali opiekunami sztuk, uczonymi humanistami. I ten oto wspaniały, renesansowy Rzym budowany za sumy uzyskane z annat i świętopietrza, ściągane na siebie potem niechęć, a nawet nienawiść północnej części Europy. W XV wieku systematycznie rozwijają się studia nad kulturą rzymską i grecką . były to przede wszystkim studia językowe, które z czasem pojawiają się i na uniwersytetach wspierając po treści tradycyjne treści i metody. Uniwersytety włoskie gdzie w poprzednich stuleciach scholastyka rozwijała się słabiej niż na przykład we Francji, łatwiej otworzyły bramy dla humaniorów. Inne uniwersytety, im znakomitsze w przeszłości tym niechętniej wyrzekały się niegdysiejszej sławy i tym ostrzej zwalczały nowinki humanistyczne. Tym samym miało to ostry wydźwięk na funkcjonowanie całego Rzymu. Spacerując ulicami dzisiejszego państwa włoskiego widzimy znaki dawnej starożytnej historii. Przede wszystkim wyraża się ona poprzez mnogość zabytków, muzeów jak i kościołów. Widać przysłowiowym gołym okiem koegzystencję władzy świeckiej i duchownej. Determinuje to cały obraz jaki widzimy jeżeli chodzi o współczesne Włochy. Warto zatem przyjrzeć się bliżej całej bardzo bogatej historii państwa włoskiego. Turyści co roku licznie odwiedzają państwo włoskie, są to zarówno ludzie szukający w tym kraju słońca i relaksu. Ulicami Włoch spacerują także poszukiwacze śladów historii jak i zagorzali katolicy poszukujący swych korzeni.